تبليغاتX
گل سرخ -

گل سرخ

تنهایی

فراموش شده از خاطره های زندگی

 که در کنج تنهایی خود برای گلهای پرپر شده

 با کبوتر های بال شکسته و پروانه های سوخته دل حرف های تنهایی را
 می نویسد

گلهای باغ پرپر شدند کسی باور نکرد پرپر شدنشان را

 کبوترهای بال شکسته ، به سرزمین ما آمدند کسی دوا نکرد دردشان را

 پروانه ها سوختند کسی خاموش نکرد شمع ها را

من در تنهایی خود فراموش شدم کسی باور نکرد آرزوهایم را

کاش

 می شد برفراز قله همیشه سبز آرزوهایم بایستم

 و

 با تمام وجود فریاد بزنم

 که

دیروزهای زندگیم را دوست داشتم

چرا رهایم کردند ؟

چرا باور نکردند این خسته دل را این همیشه تنها را ؟

شاید ...

شاید آرزوها دیگر سبز نباشند

 شاید دیروزها

 خاطره ها

غبار گرفته باشند

و

 شاید

 من

 در لحظه های تنهایی غرق شده باشم

+ نوشته شده در شنبه سیزدهم مرداد 1386ساعت 19:51 توسط شقایق |